Maandag 29 september 2026. Marja Kivits alias Marie van de Middelhaai uit Vlijmen heeft traditiegetrouw voor
het Michaëlsfeest weer een drakenbrood gebakken.

Max en Evi

Het Michaëlsfeest valt op 29 september. De dagen worden korter.
De levenskrachten van de natuur op het noordelijk halfrond keren, na hun uitbundige bloeitijd,
weer langzaam naar binnen in de aarde en de herfst doet zijn intrede.
De oogsttijd is aangebroken en we vieren het Michaëlfeest - het eerste feest in een reeks van heiligenfeesten
die voorbij komen ter voorbereiding op het kerstfeest.

Michaël, Sint-Maarten en Sint-Nicolaas zijn de 3 heiligenfeesten van de herfsttijd.
Zij staan alle drie symbool voor innerlijke kwaliteiten die in de mensen kunnen groeien.
Michaël staat voor dankbaarheid, evenwichtigheid en de moed om een zuiver innerlijk te ontwikkelen door de juiste keuzes te maken.
Sint-Maarten staat symbool voor de offerbereidheid en Sint-Nicolaas voor het kunnen geven en zelfreflectie.
In het jaar 813 na Christus besloot de Katholieke Kerk dat 29 september de feestdag zou worden van aartsengel Michaël.
Men dankte die dag de engel voor de goede oogst die het de mensen mogelijk maakte om door de donkere wintertijd heen te komen.
Het Michaëlsfeest is dus een feest van dankbaarheid.

Maar daarnaast is Michaël ook het feest van kracht en moed.
Michaël is de engel die samen met de engelen in het hemelrijk het grote gevecht leverde tegen de draak/slang.
Het wilde dier dat uit de hemel verdreven werd, staat symbool voor de duivel (lucifer) en het kwaad van de wereld
dat bevochten dient te worden.
Opvallend is dat de draak niet wordt gedood, maar getemd.
Michaël inspireert ons om onze moed te verzamelen om het gevecht aan te gaan met onze eigen draken en de wereldse draken die
bevochten dienen te worden.
Door in ons bewustzijn wakker te worden, kunnen we het kwaad in de wereld, de lafheid en het egoïsme overwinnen,
zodat we ons kunnen voorbereiden op het nieuwe licht met Kerstmis (de zonnewende/Christusimpuls) dat gaat komen.

Op schilderijen is Michaël vaak afgebeeld met een zwaard en een weegschaal.
Met het zwaard overwint Michaël de draak en met de weegschaal weegt hij het goede en het kwade tegen elkaar af.
De weegschaal wijst ons ook de weg van het evenwicht.
Een evenwicht op het gebied van alle uitdagingen die het leven ons te bieden heeft.
Maar juist in deze tijd van de ontwikkeling van de mensheid is het evenwicht van Michaël wellicht extra gevraagd.
In een wereld waar aan de ene kant mensen zich laten meeslepen door hun emoties, egoïsme en bijna zwevend opgaan
in hun spirituele droomwereld en waar aan de andere kant mensen verharden en verkrampen in materialistische
zekerheden, is een gulden middenweg nodig.

Naast de verhalen rondom de aartsengel Michaël, zijn er ook de heldenverhalen van ridder Joris.
Hij levert op aarde dezelfde strijd als Michaël dat doet in de hemel.
Een woeste draak maakt het de mensen onmogelijk om in vrede te kunnen leven.
Zelfs een prinses moet geofferd worden.
Ridder Joris trekt heel moedig ten strijde. Hij overwint de draak en bevrijdt de prinses.
De prinses staat symbool voor de reine ziel die in de mensen behouden moet blijven. Michaël en Sint Joris leren ons moedig te zijn.
Daarnaast is onze wilskracht gevraagd - wilskracht die in deze tijd van het jaar nodig is om ons goed voor te bereiden op
de donkere dagen van het jaar.
Dagen die gepaard kunnen gaan met eenzaamheid, innerlijke verstarring en winterse zwaarmoedigheid.
Om een tegenkracht te bieden tegen deze zwaarte, is het nodig ons innerlijke vuurtje aan te wakkeren. Het groeiende aantal kaarsjes
dat we aansteken gedurende de herfsttijd op weg naar kerstmis, staat symbool voor ons groeiende innerlijke licht.

Op Michaëlsdag is het drakenbrood ondertussen traditie, in elk geval in de Nederlandse vrijescholen.